ആത്മ ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ വഴിയിലൂടെ..

വിശുദ്ധിയുടെ നിറവില്‍ ഹൃദയം അള്ളാഹുവിനോട് ചേരുന്ന വൃധാനുഷ്ടാനങ്ങളുടെ പുണ്യ ദിനങ്ങള്‍.

കര്‍ക്കിടക സന്ധ്യകള്‍ക്ക് പുണ്യമായി രാമായണത്തിന്റെ ശീലുകള്‍ തലമുറകളിലേക്ക് പകര്‍ന്നു മറ്റൊരു രാമായണ മാസം..!

ആത്മ ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ വഴിയില്‍ സൃഷ്ടി സൃഷ്ടാവിനോട്‌ചേരുന്ന പുണ്യ ദിനരാത്രങ്ങള്‍…. മഴയും ദാരിധ്ര്യവും ദുരിതവുമേറുന്ന ഈ പഞ്ഞ മാസത്തില്‍ തെറ്റുകളില്‍ നിന്നും സ്വാര്‍ത്ഥതയില്‍  നിന്നും പിന്തിരിപ്പിച്ചു മനസ്സില്‍  ഈശ്വര സാന്നിധ്യം നിറച്ചു ഹൃദയങ്ങളെ വിശാലമാക്കി സകല  സൃഷ്ടികളെയും ഒന്നായി കാണുവാന്‍ ആഹ്വാനം ചെയുന്ന അനുഗ്രഹീത നിമിഷങ്ങള്‍...

തെറ്റുകളും കുറ്റങ്ങളും മനുഷ്യ സഹജം.. എന്നാല്‍  അവ മാപ്പക്കുന്ന സര്‍ വ്വേശ്വരനോട്‌ മാപ്പിരക്കുന്ന ആത്മ ശുദ്ധീകരണത്തിന്ടെ  വലിയ നാളുകള്.

വിശപ്പിന്ടെ  വിലയറിഞ്ഞു വിശക്കുന്നവന്ടെ നോവടക്കാന്‍ മനസുകള്‍ മാറുന്ന കാരുണ്യത്തിന്ടെ, ദാന ധര്‍മ്മതിന്ടെ നാള്‍ വഴികള്‍. ഭവുതീകതയുടെ കടന്നുകയറ്റത്തില്‍ നിന്നും ആത്മീകതയുടെ വിശുദ്ധീകരണത്തിലേക്ക്  മാത്രമായി കുറച്ചു ദിനങ്ങള്‍...

അഞ്ചു നേരത്തെ നിര്‍ബന്ധ നിസ്കാരങ്ങളും ഖുറാന്‍ പാരായണവും പള്ളികളെയും വീടുകളെയും ശുദ്ധീകരിക്കുമ്പോള്‍, കര്‍ക്കിടക രാവുകള്‍ക്ക് പുണ്യം പകര്‍ന്നു ശ്രീരാമ ജീവിതം തുറന്നു തരുന്ന വെളിച്ചത്തില്‍ തുളസി തറകളും രാമായണത്തിന്ടെ ഏടുകള്‍ ഏറ്റുപാടുന്നു .

ജാതിക്കും മതത്തിനും അധീതമായി  തലമുറകള്‍ ഏറ്റുപാടുന്ന രണ്ടു മഹത്തായ പൈതൃകങ്ങള്‍,രണ്ടു ഇതിഹാസ പുരുഷന്മാര്‍ പുനര്‍ജനിക്കുന്ന ആത്മ ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ വഴിയിലൂടെയുള്ള ഒരു അനുയാത്ര  …!!

Photo courtesy : Google Images

ലാളിത്യത്തിന്റെ ഇമ്മിണി വല്യ സുല്ത്താന് ..!!

ആനയും ആടും ഒക്കെ അവകാശികളായ, മതിലുകളില്ലാത്ത,വിശപ്പില്ലാത്ത മറ്റൊരു ലോകത്ത്, ചാരുകസേരയില് ഒറ്റമുണ്ട് മാത്രമുടുത്തു അയാള് ഇപ്പോഴും പ്രേമലേഖനമെഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.. സുഹ്റക്കും മജീദിനും വേണ്ടി ......!

അക്ഷരത്തിന്റെ മണമുള്ള കാറ്റുവീശിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പിന്നില്പാത്തുമ്മയുടെ ആട് കരയുന്നുണ്ട് , ഉപ്പുപ്പാന്റെ ആനയെ കണ്ടിട്ടാവാം ...!!

                            

മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ  ലാളത്യത്തിന്റെ വക്താവ്, ബേപ്പൂര്‍ സുല്ത്താന്റെ  ഓര്‍ മ്മക്ക്.!!

ഭൂമിയുടെ ആത്മഗതം

   പുഴ കറുക്കട്ടെ,കാവ് തീണ്ടട്ടെ, മഴു തിന്ന മരകൊമ്പിലിരുന്നു പക്ഷി തേങ്ങട്ടെ, ഇവയൊക്കെയും കേട്ട് മടുത്ത  മനസുകള് മരവികട്ടെ..!

നമ്മള് നിസ്സഹായരാണ്...!!സ്വന്തം കാലിന്ടെ അടിയില് നിന്ന് മണ്ണ് ഒലിച്ച് പോകുമ്പോഴും, ചാരി നിന്ന  മരം വെട്ടേറ്റു നിലം പതിക്കുമ്പോഴും, ഇന്നലെ വിത്തിറക്കിയ പാടത്തു ഇന്ന് സര്‍വ്വേ കല്ല് ഉയരുമ്പോളും പ്രതികരിക്കാനാകാതെ വഴി മാറി കൊടുക്കുന്നു, നാളത്തെ സ്വപ്ന യുഗത്തിനായി.

എന്നാല് ആ മരകുറ്റിയിലോ, സര്‍വെ കല്ലിലോ  തല തല്ലി ചാവുനുണ്ട് കുറെ അതികം ജീവിതങ്ങള്.അവര് നമ്മോടു പറയുന്നത് നാട് ഒരിക്കലും വികസിക്കരുതെന്നല്ല,മറിച്ചു അവയൊക്കെ അനുഭവിക്കാന്‍ നാമുണ്ടാവണമെന്നാണ്...! 

ഞാറിന്ടെ മുകളില് ചക്രങ്ങള്‍ ഉരുളുംമ്പോഴും, ആലിന്ടേയും ആഞ്ഞിലിയുടെയും വേര് പിഴുതെടുത്തു അവിടെ കുറ്റി അടിക്കുംമ്പോഴും,നിളയും പമ്പയും കുടിച്ചുവറ്റിച്ചു കോള നിറക്കുമ്പോഴും,പ്രതീക്ഷ നാളയിലേക്കാണെങ്കില്, കാറ്റും, മഴയും, തണലും ഇറക്കുമതി ചെയ്യപെടുന്ന ഒരു കാലം നാളെ ഉണ്ടാകട്ടെ എന്ന് നമുക്ക് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം.. വായുവിനു പകരമായി മനുഷ്യന്ടെ ജീവന്‍ നില നിര്‍ത്താനുതകുന്ന ഒന്ന്  കണ്ടു പിടിക്കുംവരെയെങ്കിലും ..!

ഒടുവില് വിഷം തീണ്ടി, നെഞ്ചുണങ്ങി, തൊ­ണ്ട വരണ്ട്‌, മരണം കാത്തുകിടക്കുന്ന ഭൂമിയോട്, നിളയെവിടെ,പമ്പയാറെവിടെ,സഹ്യനെവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ മഴയെവിടെ, തണലെവിടെ ,കാറ്റെവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍   ഭൂമിയുടെ ആത്മഗതം ഇതായിരിക്കും ... 'എല്ലാം എടുത്തത്‌ നിങ്ങളല്ലേ' ???

“ഇനിയും ബാല്യങ്ങള് മഴ നനയണം, മാഞ്ചുന പേറണം, ഇനിയും മരങ്ങള് തണല് തരണം, ഇനിയും വയലുകളില് കച്ചിപുക മണക്കണം, മണ്ണിനെ, മരത്തെ, മനുഷ്യനെ മറക്കാത്ത തലമുറകള് ഇനിയും ഉണ്ടാകണം“... കുറഞ്ഞത്, ഇത്തരം പ്രതീക്ഷകളുള്ള  മനസുകളെങ്കിലും ഉണ്ടാകട്ടെ ...!!   എന്നും പരിസ്ഥിതി ദിനങ്ങളാവട്ടെ..!! 

മനസില് എന്നുമുള്ള ചിലത് ...!

ചില ബന്ധങ്ങള്  അങ്ങനെയാണ് . ഹൃദയത്തില് നിന്ന് അത്ര പെട്ടന്ന് പറിച്ചു മാറ്റാനാകാത്ത ആഴത്തില് ഉറച്ചു പോയ ചിലത്. 
കലാലയ ജീവിതം നമുക്ക് സമ്മാനിക്കുന്ന ചില അപൂര്‍വ   സുഹൃത്ത് ബന്ധങ്ങള്..!!

ഓര്‍ക്കാന് ഒന്നുമുണ്ടാകില്ല എന്ന് തോന്നുമെങ്കിലും ഇനി ഒരിക്കല് ജീവിതത്തിന്റെ ഒറ്റപ്പെടലുകളില് ശ്വാസം മുട്ടുമ്പോള്, തിരക്കുകള്ക്കിടയില് ഒരു ആശ്വാസത്തിനായി തിരയുമ്പോള്, കുടുംബ ബന്ധങ്ങളുടെ പിരിമുറുക്കങ്ങള് മനസ്സിനെ തളര്‍ത്തുമ്പോള് ... മനസ്സില് അവശേഷിക്കുന്നത് കോളേജ് ഡേ , കാന്ടീന്‍  , ഹോസ്റ്റല്‍  റൂം അങ്ങനെ ചില ചിതറിയ ഓര്‍മ്മകള് മാത്രമായിരിക്കും..!!

ഇന്ന് നാം അറിയാത്ത , അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു സുഘമുണ്ടാവും അന്ന് ഈ ഓര്‍മ്മകള്  അയവിറക്കുമ്പോള് ..!! നഷ്ടപ്പെട്ടത് എത്ര വലുതായിരുന്നു എന്ന് ഓര്‍ത്തെടുക്കുമ്പോളേക്ക് , നാം അതില് നിന്നുമൊക്കെ ഏറെ ദൂരത്തായിരിക്കും..കൈയെത്താ ദൂരത്ത്‌ !

മനസ്സിന്റെ ഒരു കോണില് ഒരു നിധി പോലെ കാത്തു സൂക്ഷിക്കുവാനായി, കുറെ മാധുര്യമേറിയ ഓര്മ്മകള് ബാക്കിയാക്കി ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു സുവര്‍ണ്ണ  കാലഘട്ടം ഇങ്ങനെ ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു !!